Grupa: Administrator 
Posty: 123
#733942
Od: 2010-2-16
|
Przedstawiona wyżej teoria "komplikuje" proste rozumienie działanie leków przeciwdepresyjnych. W tym najprostszym rozumieniu podanie leków wywołuje poprawę nastroju. W proponowanym przez Harmer modelu podanie leku tylko inicjuje proces, którego dalsze elementy mają charakter psychologiczny, relacyjny i społeczny. Uzyskanie korzystnego działania leków wymaga pewnej pracy psychologicznej, zmiany relacji z innymi osobami, sumowania się pozytywnych doświadczeń w czasie. Dopiero efektywne zajście tego drugiego etapu działania leku może prowadzić do uzyskania ostatecznego pozytywnego efektu.
Teoria ta pokazuje także, że działanie leków odbywa się poza granicami świadomości( wpływ na automatyczne przetwarzanie informacji o charakterze emocjonalnym nie jest najczęściej uświadamiany). Dopiero dalsze efekty działania leku, na przykład w postaci poprawy nastroju mogą być subiektywnie spostrzeżone i uświadomione.
Ciekawym aspektem tej teorii jest możliwość koncepcyjnego wyjaśnienia leko-oporności oraz oporności na terapię. W takim ujęciu osoby które są aktualnie w trakcie terapii w niekorzystnej sytuacji życiowej lub mają bardzo silnie zakodowane utrwalone negatywne nastawienia emocjonalno-poznawcze, mogą nie odnieść korzyści z przyjmowania leków.
Leki przeciwdepresyjne nie są uniwersalnym sposobem rozwiązania wszystkich problemów związanych z depresją. Jednak bliższe przyjrzenie się sposobowi ich działania może pozwolić na zrozumienie pewnych zjawisk klinicznych, które domagają się wyjaśnienia, oraz na bardziej świadome, a być może przez to bardziej efektywne prowadzenie farmakoterapii.
|
